Репрезентите на минатото градбите на културно историските објекти претставуваат масивни ѕидани конструкции со релативно мала дуктилност поради што во минатото биле оштетени од влијанија од земјотреси , нерамномерни слегавања на темелната основа , климатски влијанија , но и од внатрешни дегенеративни процеси ( стареење/деградација на применетите автентични материјали ) . Неминовна е нивна заштита, консолидација на постоечките конструктивни и архитектонски елементи , а со цел обезбедување на подолготрајна и континуирана егзистенција на културните добра. Како соодветно ниво на заштитна интервенција е примена на минимални конструктивни мерки кои во целост ќе го почитуваат архитектонско конструктивниот концепт на недвижното добро , односно истите нема да ја нарушат неговата културно историска ,  архитектонска и уметничка вредност.
Во трудот е анализирана конструкцијата на недвижното културно добро катедрална црква Свето Успение на Пресвета Богородица на локалитет Кале Битола , за која е утврденаактуелната состојбатана темелните остатоци и видот на оштетувања Извршено е дефинирање на сеизмички параметри на локацијата , испитување на јакостно механички и хемиски карактеристики на вградените материјали полна печена тула и варов малтер , и статичка и сеизмичка анализа на конструкцијата Напонско деформационата состојба укажува на доволен капацитет на носивост и стабилност за гравитациони експлоатационии сеизмички товари.
За да се обезбеди носивост и сеизмичка стабилност на конструкцијата како целина , неопходна е консолидација и зајакнување на зачуваните/постоечки ѕидни структури со изведба на а.б. ѕид прстен, периметрален челичен серклаж и ињектирање. Дополнително, за ново предложениот конструктивен систем на црквата составен од масивни носиви ѕидови и куполни и сводести конструкции, предвидено е зајакнување со хоризонтални и вертикални челични серклажи.